Brudnica nieparka

WYSTĘPOWANIE

Brunatnica Nieparka pochodzi z południowej Europy, północnej Afryki, środkowej i południowej Azji oraz Japonii. Pojawia się w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych.

ROŚLINA ŻYWICIELSKA

Ponad 500 roślin żywicielskich. Do najważniejszych należą dąb, wiśnia, brzoza biała, klon, olcha, wierzba, wiąz i drżąca osika.

OWADY DOSKONAŁE

Brązowy z ciemniejszymi brązowymi wzorami na skrzydłach (samce), o rozpiętości skrzydeł 37-50 mm. Samice są prawie białe i nieco większe.

LARWA

Bardzo charakterystyczny, z dwoma rzędami dużych plam wzdłuż grzbietu, zwykle ułożonymi od głowy do tyłu w pięć par niebieskich i sześć par czerwonych, o długości około 2-3 mm.

JAJA

Jaja składane są do masy jajecznej w kształcie łezki o długości 25-50 mm zawierającej 600-1000 jaj.

HISTORIA ROZWOJU

Larwy wylęgają się na wiosnę. Męskie gąsienice ćmy Brudnicy Nieparki przechodzą przez pięć stadiów rozwojowych, podczas gdy samice przechodzą przez sześć. Ćmy przechodzą następnie w przepoczwarzenie, przekształcając się w kokon i owijając wokół siebie cienką pajęczynę jedwabiu. Po zakończeniu przepoczwarzenia ćma rozrywa kokon, aby się wyłonić. Samiec wyłania się pierwszy na kilka dni przed pojawieniem się samicy. Samica ćmy jest nielotna. Gdy samica wynurzy się, jest dojrzała płciowo i niemal natychmiast zaczyna uwalniać feromon płciowy, aby zwabić samce ciem.